Dodenherdenking 2008
Bijdrage van kinderen tijdens de 4 mei herdenking.

De felle vlam beet een gat in de donkere lucht boven het perron.
Honden blaften haar toe, terwijl de met ijs bedekte trein tot stilstand kwam.
Eindelijk….. een einde aan die lange reis.
Een keuze werd gemaakt: gezonde mensen en zieke mensen.
De kinderen begrepen het niet.

auswitsch

Ze gingen in het kamp naar school en speelden met knikkers.
Als je ’s maandagsavonds in je bed lag, werden de lijsten voorgelezen.
Niet mee…wel mee……
In de school waren er weer plekken leeg en kwamen er nieuwe kinderen bij.
De kinderen begrepen het niet.

Je droeg een ster en eerst vond je het heel bijzonder.
Je mocht niet meer in de tuin zitten of uitrusten op een bankje.
Je vader en moeder spraken stil met elkaar.
Waarom hadden de grote mensen zo’n verdriet ?
De kinderen begrepen het niet.

Vluchten, weg uit Duitsland, naar het veilige Nederland.
Mocht je de grens wel over ?
Je was vrij…… tot die morgen in mei.
Waarom was je nu gevlucht ?
De kinderen begrepen het niet.

Een man schreef een boek.
De kinderen begrepen het niet.
De grote mensen begrepen het.
Er verdwenen mensen.
De grote mensen durfden het niet te begrijpen.

***

Op het schoolplein spelen de kinderen met elkaar.
Allemaal samen, soms met ruzie en verdriet.
Maar wel met respect voor elkaar en elkaars mening.
Soms begrijpen de grote mensen het niet.
De kinderen begrijpen het wel.
Vrijheid maak je met elkaar.

***
W.H.
21-04-2008.

ireneschool